Dziś dotarły do nas smutne wieści dotyczące reprezentanta naszych zachodnich sąsiadów z 2007 r. W wieku 45 lat zmarł utalentowany muzyk i wokalista jazzowy i reprezentant Niemiec w 52. Konkursie Piosenki Eurowizji. Wieść o zgonie artysty zasmuciła wielu jego fanów nie tylko w kraju urodzenia twórcy.

Roger Cicero urodził się 6 lipca 1970 r. w Berlinie. Muzykę miał w genach – był synem pianisty rumuńskiego pochodzenia, Eugena Cicero. Na scenie po raz pierwszy pojawił się w wieku 11 lat, zaliczając w kolejnych latach występy m.in. z niemiecką piosenkarką Heleną VitąRIAS-Tanzorchester pod dyrekcją Horsta Jankowskiego czy wreszcie z formacją założoną przez ojca – Eugen Cicero Trio. Odebrał staranne wykształcenie muzyczne: najpierw w Hohner Conservatory w Trossingen, gdzie uczęszczał na zajęcia w klasie fortepianu, gitary i śpiewu, zaś w latach 1991-1996 był studentem prestiżowej Hogeschool voor de Kunsten (Akademii Sztuk Pięknych) w Hilversum w Holandii, gdzie zgłębiał tajniki śpiewu w klasie jazzu. W tym czasie występował również gościnnie z formacją Jazzkantine i Soulounge.

Początek jego solowej kariery to XXI wiek. Wtedy to – w 2003 r. – założył Roger Cicero Quartet. Pierwszy album wydał zaś w 2006 r. – krążek Good Morning Midnight muzyk nagrał z jazzową pianistką – Julią Hülsmann. W tym samym roku na rynku ukazał się debiutancki krążek Cicero, noszący tytuł –Männersachen. To z niego pochodzi jeden z pierwszych przebojów artysty – Zieh die Schuh aus. Album odniósł umiarkowany sukces – dotarł do 3. miejsca na liście sprzedaży najpopularniejszych niemieckich albumów.

Rok 2007 przyniósł nie tylko premierę kolejnego albumu wokalisty (zatytułowanego Beziehungsweise; dotarł on do 2. miejsce na liście najchętniej kupowanych krążków, był także notowany w zestawieniach w Austrii i Szwajcarii), lecz także udział w preselekcjach do Eurowizji. Cicero stanął w szranki z będącą wówczas niezwykle popularną grupą Monrose (znaną z hitu Shame, rozpoznawalnego również w Polsce) i  Heinzem Rudolfem Kunze. Okazał się bezkonkurencyjny i z piosenką Frauen regier’n die Welt reprezentował w Helsinkach Niemcy, zajmując w finale 19. miejsce z 49 punktami na koncie.

Lokata ta nie zaszkodziła jego karierze. Już w 2009 r. wydał kolejny krążek, Artgerecht, który odniósł jeszcze większy sukces niż poprzednie wydawnictwa, docierając do drugiego miejsca najchętniej kupowanych albumów w rodzimych Niemczech oraz do pierwszej dziesiątki podobnych zestawień w Austrii i Szwajcarii.

Ten sam rok przyniósł również debiut Cicero w filmie: wcielił się on w muzyka Ricciego Bluma w produkcji Hilde, w reżyserii Kaia Wessela. Użyczył także głosu Księciowi Naavenowi w niemieckiej wersji animowanej produkcji Księżniczka i żaba. Z kolei w sierpniu tegoż roku był jednym z artystów, którzy uświetnili obecnością koncert na cześć tybetańskiego duchowego przywódcy, Dalajlamy Tenzina Gjaco. Z kolei rok później – w październiku 2010 r. – wydał książkę Weggefährten: Meine Songs fürs Leben, którą sklasyfikować można jako swoistą muzyczną autobiografię. Cicero opowiedział w niej bowiem o piosenkach, które miały największy wpływ na kształtowanie się i rozwój jego muzycznej wrażliwości. Nie zabrakło również miejsca na wspomnienia związane z dzieciństwem i młodością, edukacją szkolną i studiami oraz wizytą z ojcem w Rumunii – kraju pochodzenia rodziciela muzyka.

W tym samym roku Cicero wydał również koncertowe DVD: zapis jego występu na Jazzowym Festiwalu Montreux w Szwajcarii. Po premierze książki wyruszył także w trasę koncertową z pianistą Lutzem Krajenskim, na której prezentował utwory w doskonale znanym słuchaczom klimacie jazzu i swingu, jednak niespodzianką były również… rockowe aranżacje niektórych piosenek. Co więcej, Cicero zaprezentował publiczności nie tylko umiejętności wokalne – przy okazji niektórych występów grał na pianie oraz gitarze.

W 2012 r. z kolei jeden z utworów z jego płyty In diesem Moment (wydanej rok wcześniej) – Für nichts auf dieser Welt (For nothing in this world) – został wybrany oficjalnym hymnem fanów reprezentacji niemieckiej Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej „Euro 2012”.

W grudniu tego samego roku artysta wespół z amerykańskim aktorem i piosenkarzem Robertem Davim wziął udział w nagraniu programu Durch die Nacht mit…, emitowanego na francusko-niemieckim kanale telewizyjnym Arte. Wokaliści rozmawiali w nim o Franku Sinatrze, prezentując również własne interpretacje niektórych jego utworów. Z kolei dwa lata później – poza premierą piątej płyty o tytule Was immer auch kommt – wziął udział w nagraniu programu Sing meinen Song – Das Tauschkonzert 2014, za który odpowiedzialna była telewizja VOX. Cicero pojawił się w nim wraz z takimi twórcami, jak niedoszły tegoroczny reprezentant Niemiec na Eurowizji Xavier Naidoo, znana publiczności w Polsce Sarah Connor, Sascha Schmitz, Andreas Gabalier, Sandra Nasić czy Gregor Meyle. Zapis dźwiękowy wszystkich występów (podczas których zaproszeni goście wykonywali utwory innych biorących udział w projekcie wokalistów) został uwieczniony na krążku o tym samym tytule, zaś wszyscy artyści spotkali się ponownie pod koniec tego samego roku, aby nagrać świąteczny odcinek programu. Owocem tego koncertu była z kolei płyta zatytułowana Sing meinen Song (Das Weihnachtskonzert).

2015 to szczególny rok dla niemieckiego artysty – wydał w nim bowiem dwa albumy, będące niejako podsumowaniem jego dotychczasowej kariery. Pierwszy The Roger Cicero Jazz Experience był owocem dwuletnich występów wokalisty z muzykami z jego zespołu: Maikiem Schottem (pianino), Hervém Jeannem (bas) oraz Matthiasem ‚Maze’ Meuselem (bębny i perkusja). Podczas nich artyści wykonywali ulubione popowe przeboje Rogera (z repertuaru m.in. Nicka Drake’a, Paula Simona i Jamesa Taylora) w jazzowych aranżacjach. Drugi krążek to hołd złożony jednemu z najwybitniejszych muzyków w historii – Frankowi SinatrzeCicero Sings Sinatra – Live in Hamburg to zapis 13 interpretacji utworów amerykańskiego wokalisty, które zostały wykonane w towarzystwie orkiestry oraz z udziałem gości specjalnych: Sashy, Xaviera Naidoo, and Yvonne Catterfeld. Na DVD znalazł się również duet Cicero i Paula Anki, wykonujących utwór My Way.

Roger Cicero angażował się również w akcje organizacji PETA, działającej na rzecz praw zwierząt. Wystąpił w spotach potępiających noszenie naturalnych futer.
Artysta zmarł 24 marca w Berlinie z powodu udaru mózgu. Osierocił siedmioletniego syna Louisa.

Uważany był za jednego z najzdolniejszych jazzowo-popowo-swingowych muzyków młodego pokolenia nie tylko w Niemczech, lecz także Europie. Współpraca z czołowymi artystami rodzimej oraz europejskiej sceny tylko potwierdza niebywały talent Rogera Cicero.

Fot. warnermusic.de

Źródło: esctoday.com, eurovision.tv, discogs.com, Focus, Gala, wikipedia