Gdy wychodzą na scenę, w piersiach zapiera dech. Gdy tylko zaczną śpiewać serce mocniej bije. Są piękne, utalentowane oraz pełne wdzięku. Otacza je aura tajemniczości i bije od nich ogromna energia. To silne kobiety. To kobiety Eurowizji. 

W cyklu kilku artykułów postaram się przybliżyć sylwetki wokalistek, które dzięki swojemu talentowi, ale przede wszystkim niebanalnej osobowości podbiły eurowizyjna scenę. Nie zawsze kończyło się to zwycięstwem, ale zyskiwały one równie dużo. Zapadły w pamięć widzom a ich utwory stawały się przebojami i pozostawały nimi jeszcze długo po zakończeniu konkursu.

Temperament mieszkańców Półwyspu Iberyjskiego jest znany nam od dawna a ich gorąca krew i zdolność wyrażania emocji poprzez taniec oraz muzykę to znaki firmowe. Nic wiec dziwnego, ze w takim klimacie miał okazje rozwinąć się jeden z najpiękniejszych głosów Hiszpanii – Pastora Soler.

Urodzona w 1978 roku w Coria del Rio jako Pilar Sanchez Luque, pozostaje gwiazdą muzyki hiszpańskiej od polowy lat 90. W 1994 roku podpisała kontrakt płytowy z wytwornią Polygram ( była z nią związana do 1999 roku), dzięki której wydala swój debiutancki krążek Nuestras coplas. Znaleźć na nim można utwory utrzymane w stylistyce flamenco oraz copla, które zaliczane są do klasycznych nurtów w muzyce hiszpańskiej.

Dwa lata później, Pastora wydala swój następny krążek El mundo que sone, na którym pojawiły się zdecydowanie bardziej popowe kompozycje. Była to również jej ostatnia płyta która wyszła spod skrzydeł Polygramu. W trakcie kolejnych trzech lat, wokalistka nic nie wydala, a ostatecznie w 1999 roku przeszła do wytworni Emi-Odeon, która wypuściła na rynek 3. studyjną płytę Pastory – Fuente de luna. Znalazł się na niej pierwszy hit gwiazdy Damelo Ya, którego singiel rozszedł się w Hiszpanii w nakładzie 120.000 egzemplarzy. Przez pewien czas utrzymywał się na szczytach tureckiej listy przebojów.

Rok 2001 przyniósł czwartą płytę piosenkarki zatytułowaną Corazon congelado, której współproducentem był autor sukcesów wielu artystów hiszpańskich i południowo-amerykańskich Carlos Jean Arriaga. Siedmiokrotnie nominowany do nagrody Grammy. Tytuł tej płyty można przetłumaczyć jako zamarznięte serce, jednak w trakcie słuchania krążka niejednokrotnie krew zacznie mocniej płynąć w żyłach.

Co ciekawe, singiel o tym samym tytule został wykorzystany, jako muzyczny motyw przewodni Tour Spain, wyścigu z tego samego roku, a album pokrył się platyna.

Piąta, a zarazem druga platynowa, płyta Pastory nosiła nazwę Deseo, a jej produkcja zajął się ponownie dj Carlos Jean. Różniła się od dotychczasowych. Stylistycznie czerpała bowiem bardzo dużo z muzyki elektronicznej.

W 2005 roku doszło do kolejnego ważnego wydarzenia w zawodowym życiu Pastory. Po raz drugi związała się z inną wytwórnią. Gwiazda podpisała kontrakt z Warner Music Spain, z którą wypuściła na rynek swój już szósty album, zatytułowany po prostu Pastora Soler. Materiał nagrywany m.in. w Madrycie oraz Mediolanie, był także o wiele dojrzalszy od poprzednich wydawnictw, czego przykładem jest np. przejmująca ballada Solo tu. Była ona również pierwszym singlem promującym płytę. Cały album został doceniony poprzez nadanie mu statusu złotej płyty. W tym samym czasie Pastora zebrała większość swoich utworów na pierwszym krążku podsumowującym jej dotychczasowa karierę, noszącym tytul Sus grandes exitos.

Na kolejnym, siódmym już krążku wokalistka umieściła pierwszy raz w całości skomponowany przez siebie utwór Toda mi verdad, czyli Cała moja prawda, który był także tytułem płyty. Autorem większości z pozostałych utworów był Antonio Martinez Ares, uznany w Hiszpanii kompozytor oraz częsty dyrygent renomowanego w tym kraju festiwalu, tj. Carnaval de Cadiz. Album zdobył wyróżnienie dla najlepszej płyty z muzyka w stylu copla, podczas Premio de la Musica, czyli hiszpańskich nagród muzycznych w 2007r. oraz dotarł do 13. miejsca na liście najchętniej kupowanych płyt w Hiszpanii.

Rok 2010 to dość ważny czas w życiu scenicznym Soler, która obchodziła wówczas 15-lecie swojej działalności artystycznej, a jej ukoronowaniem staje się wydanie CD oraz DVD z zarejestrowanym koncertem jubileuszowym 15 anos, czyli po prostu 15 lat, jaki odbył się w sewilskim Teatro Lope de Vega. Artystka wykonała wówczas swoje największe przeboje w nowych aranżacjach z takimi artystami rodzimej sceny jak gwiazda pop Malu, wokalista flamenco Miguel Poveda czy Manuel Carrasco – który zdobył popularność dzięki uczestnictwu w drugiej edycji show Operation Triunfo.

Singlem promującym jubileuszowe wydawnictwo została akustyczna wersja utworu La mala costumbre , w luźnym tłumaczeniu oznaczająca zły obyczaj, który wokalistka dedykowała swojemu ojcu. Krążek dotarł do ósmego miejsca hiszpańskiej listy najlepiej sprzedawanych płyt a rok później zyskał nominacje do Latin Grammy Awards w kategorii Najlepszy Album Flamenco. W samej Hiszpanii był nominowany w kategorii Album Roku.

Pastora Soler w ciągu 17 lat kariery artystycznej ugruntowała swoja pozycje gwiazdy na hiszpańskim rynku muzycznym. Zostało to wzięte pod uwagę przez stacje telewizyjna RTVE, która to w 2011 roku zaproponowała artystce udział w następnej edycji Konkursu Piosenki Eurowizji, w Baku. Utwór, jaki Pastora miała wykonać został wybrany spośród trzech propozycji, zaprezentowanych widzom podczas programu telewizyjnego w marcu 2012. Połączone glosy publiczności oraz panelu jurorskiego wskazały Quedate conmigo autorstwa Thomasa G:sona, Tony’iego Sancheza- Ohlsson’a oraz Erika Bernholma, jako kompozycje, która miała bronić barw Hiszpanii w trakcie konkursu.

Decyzja okazała się słuszna, ponieważ Pastora z dorobkiem 97 punktów zajęła 10. miejsce, co było najlepszym wynikiem dla jej kraju od 2004 roku.

Zaproszenie ze strony hiszpańskiego nadawcy zbiegło się w czasie z wydaniem dziewiątego albumu artystki zatytułowanego Kobieta taka jak ja, to znaczy Una mujer como yo, prezentującego 12 nowych kompozycji. Osiągnął on 3. miejsce na liście najlepiej sprzedawanych płyt.

https://www.youtube.com/watch?v=90pdw5UUgwM

Po zakończeniu przygody z Konkursem Piosenki Eurowizji Pastora pracowała nad nowym materiałem a także dostała propozycje zastania jurorka w drugiej edycji programu typu talent-show El Numero Uno. Oprócz niej pojawiły się w nim takie rodzime gwiazdy jak David Bustamante, Monica Naranjo oraz Pitingo. We wrześniu natomiast został wydany już dziesiąty album wokalistki noszący tytuł Conoceme. Promował go singiel Te despertare, czyli w swobodnym tłumaczeniu Przebudź się. Został on napisany przez to samo trio kompozytorskie, odpowiedzialne za eurowizyjna piosenkę Soler, czyli G:sson, Sanchez Ohlsson i Bernholm.

Fani artystki często określają Conoceme jako esencje jej talentu. Kompozycje znajdujące się na płycie to świetnie zaaranżowane popowe utwory z przeważającą ilością pięknych ballad takich jak m. in Si vuelvo a empezar (Jeśli znów zacznę), Esperame (Spodziewam się), czy wyjątkowo wzruszający utwór Madre, opowiadający o matce.

https://www.youtube.com/watch?v=1OxFO6bnC2A

Warto zwrócić uwagę, ze Conoceme było pierwszym albumem, z którym Pastora zadebiutowała na liście najlepiej sprzedawanych płyt w Hiszpanii z wysokim numerem drugim.

Nadejście roku 2014, to jednocześnie okres jubileuszowy w karierze Pastory, która powinna wówczas obchodzić 20-lecie swojej pracy artystycznej, z drugiej natomiast czas gdy nad wokalistka zebrały się ciemne chmury, rzutujące na jej dalsza karierę. W marcu gwiazda zasłabła w czasie koncertu w Sewilii, który musiał zostać przerwany. Następnie odwołała zaplanowane na kolejne miesiące występy oraz wstrzymała inne zobowiązania zawodowe. Domniemań na temat przyczyn takiego obrotu spraw było mnóstwo, a hiszpańska prasa kolorowa rozpisywała się na temat najróżniejszych teorii, m.in. głośno mówiło się o tym, ze Pastora zmaga się z nowym dla niej problemem, lękiem przed publicznymi występami.

Krótko po wydaniu oficjalnego oświadczenia o dacie wydania jubileuszowego albumu 20, podsumowującego dwadzieścia lat wokalistki na scenie, w dniu 30 listopada, Soler przerwała następny koncert w Maladze.

Po tym wydarzeniu, za pośrednictwem swojego oficjalnego fanpage’a na Facebooku, artystka otwarcie przyznała się do kłopotów ze zdrowiem, jak również strachem przed wyjściem do publiczności.

Zwracam się do Was z sercem złamanym bólem, przepełnionym beznadziejnością oraz strachem, jaki czułam i czuje teraz, a którego to nie zapomnę jeszcze przez długi czas…tak jak już o tym powiedziałam zeszłej nocy, szacunek dla mojej publiczności jest najważniejszą rzeczą jaka nauczyłam się przez te dwadzieścia lat. Starałam się jak mogłam przezwyciężyć lek przed wyjściem na scenę, który zaczął się 8 marca. Wierzyłam, ze udało mi się z nim wygrać, jednak wczorajszy koncert w Maladze pokazał, ze nadal nie jestem w stanie występować przed publicznością, której zawdzięczam tak wiele. Opadłam z sil, co miało również wpływ na mój glos…mogę jedynie podziękować Wam za miłość oraz zrozumienie a także oświadczyć, ze nie mam już siły. Decyzje o zaprzestaniu swojej kariery na kilka miesięcy powinnam podjąć już dawno, ale moja wola walki motywowała mnie by się nie poddawać. Dziś oświadczam, ze podjęłam decyzje o przerwaniu mojego życia zawodowego, do czasu, gdy odbuduje swoja pewność siebie.

Jest mi tak bardzo przykro.

Pastora Soler

            Tym oto sposobem wokalistka zakończyła dla siebie rok jubileuszowy, ucinając wszystkie spekulacje, oraz dala sobie czas na odzyskanie sil i powrót do scenicznej aktywności. Wszyscy fani talentu Pastory mają nadzieję, ze szybko wróci do zdrowia oraz na to, ze będzie ona dalej wszystkich urzekała pięknem swojego głosu przez kolejne dwadzieścia lat.

Perspektywa wydania jubileuszowego albumu, zapowiedziana na 9 grudnia 2014, ze zrozumiałych względów została przesunięta na bliżej nieokreślony czas. Zgodnie                           z zapowiedziami miały pojawić się dwie wersje 20, pierwsza jako zbiór największych hitów wokalistki łącznie z duetami z wieloma znanymi w Hiszpanii artystami (np. David Bisbal) a także premierowy singiel Con el, druga miała być edycja specjalna zawierająca 49 utworów, duety a także wiele niepublikowanych wcześniej piosenek. Poza tym planowano wydanie specjalnego DVD na którym miały znaleźć się wszystkie teledyski, występy live oraz wywiady.

Chociaż Pastora zawiesiła swoja karierę i pozostaje z dala od sfery publicznej, Eurowizja powróciła w sposób pośredni do jej życia. W trakcie tegorocznego konkursu artystka weszła w skład hiszpańskiego panelu jurorskiego i wspólnie z Jacobo Calderonem oraz byłymi reprezentantami swojego kraju – Ruth Lorenzo (ESC 2014), Danielem Digesem (ESC 2010) oraz Rosa Lopez (ESC 2002) oceniała propozycje konkursowe jakie usłyszeliśmy w Wiedniu.

Pozostaje mieć nadzieje, ze Pastora Soler odzyska wiarę we własne siły. W tym roku na oficjalnym kanale wokalistki na portalu Spotify pojawiła się silna popowa ballada Un ratito mas, która dała pewna podstawę ku temu, aby wierzyć ze hiszpańska diva jest na dobrej drodze aby wrócić do swoich fanów.

Źródło: esctoday.com, esckaz.com, pastorasoler.eu, wikipedia.org

Zdjecie: http://eurovisionjack3.blogspot.nl/

Poprzedni artykułKto w barwach Rosji w Sztokholmie?
Następny artykułBiałoruś – czy będzie piąty finał?
Karol Bołotin
W Stowarzyszeniu OGAE Polska od 2008 roku. Pierwszy Konkurs Piosenki Eurowizji obejrzałem w telewizji w 2003 roku, kiedy miastem gospodarzem była Ryga. Każdy członek rodziny miał wówczas swój ulubiony kraj na jaki głosował. Tradycyjnie tylko mojej mamie udało się wytypować zwycięzcę. Sertab była jej faworytką od samego początku. Natomiast wśród wszystkich artystów którzy sięgnęli po eurowizyjne trofeum, do grona moich osobistych ulubieńców zaliczam Conchitę, Carolę oraz Dane International. Jeżeli chodzi o państwa które lubię najbardziej, to zdecydowanie muszę wymienić Szwecję (co raczej nie powinno dziwić), jak również Hiszpanię, Francję i Holandię. Tą ostatnią opiekuję się również w swojej pracy dla eurowizja.org. Królestwo Niderlandów jest zdecydowanie najbliższe mojemu sercu ponieważ to tutaj mieszkam i pracuję na co dzień.