Eurowizja 1998: Dana International z Izraela, fot. eurovision.tv

Kontrowersyjna, wyrazista i przebojowa – Dana International wygrała Eurowizję w 1998 roku w jednym z najbardziej emocjonujących głosowań w historii. To także pierwsza transpłciowa zwyciężczyni konkursu. Co jeszcze czyni ją wyjątkową i jak potoczyła się jej kariera?

Dana International przyszła na świat w Izraelu w 1969 roku. Urodziła się jako chłopiec, Yaron Cohen, ale w wieku 24 lat poddała się operacji korekty płci. Przybrała wówczas imię Sharon. Od dziecka czuła, że jej miejsce jest na scenie, a w eurowizyjnym świecie znana jest m.in. dzięki dwukrotnemu udziałowi w konkursie oraz uczestnictwu w izraelskich eliminacjach.

Dana International przed Eurowizją

Jako 20-latek Yaron zaczyna występować pod pseudonimem Dana w nocnych klubach Tel Awiwu. Obiecującą gwiazdę dostrzega Offer Nissim, DJ i producent muzyczny, z którym Dana nawiązuje współpracę na lata. W 1990 nagrywa swój pierwszy radiowy singiel Saida Sultana, który jest satyryczną wersją piosenki Whitney Houston My Name Is Not Susan. Sukces utworu skutkuje wydaniem kolejnego singla, Danna International, oraz debiutanckiego albumu o tym samym tytule. Przydomek International wkrótce na dobre przylgnie do wschodzącej gwiazdy.

W 1994 Dana International wydaje płytę Umpatampa, która w Izraelu pokrywa się platyną. Artystka zdobywa w swoim kraju tytuł wokalistki roku i bierze udział w izraelskich eliminacjach do Eurowizji 1995. Piosenka Layla Tov, Eropa (Good Night Europe) zajmuje drugie miejsce, więc na udział w Eurowizji Dana International musi jeszcze poczekać. Trzecia płyta artystki, Maganuna, pojawia się w 1996 i pokrywa złotem.

Dana International spełnia marzenie o Eurowizji

W 1998 Dana International zostaje reprezentantką Izraela w Konkursie Piosenki Eurowizji. Śpiewa piosenkę Diva, którą napisali Yoav Ginai i Tzvika Pick. Ortodoksyjni Żydzi nawołują do bojkotu Eurowizji ze względu na transpłciowość artystki, ale na szczęście Izrael nie wycofuje się ani nie zmienia reprezentanta. Dana International wygrywa, a głosowanie podczas Eurowizji 1998 przechodzi do historii jako jedno z najbardziej emocjonujących w historii konkursu, bowiem zwycięzca nie był znany aż do przyznania ostatnich punktów.

Dana International wywołuje na Eurowizji jeszcze mały skandal związany z suknią, którą zaprojektował dla niej Jean-Paul Gaultier. Artystka boi się, że zbyt wyrazista, przystrojona kolorowymi piórami, może wzbudzać negatywne emocje wśród widzów, decyduje się więc wyjść na scenę w skromnej szaro-srebrnej kreacji. Dopiero podczas ponownego, zwycięskiego, występu pokazuje się w stylizacji od znanego projektanta.

Diva staje się jedną z najbardziej rozpoznawalnych piosenek eurowizyjnych. Wydana na singlu dociera na listy przebojów w wielu krajach, m.in. do 11. pozycji w Wielkiej Brytanii, czyli na jednym z najtrudniejszych rynków muzycznych. Diva dostaje się też do finałowej czternastki najlepszych piosenek Eurowizji podczas koncertu zorganizowanego z okazji 50-lecia konkursu.

Viva laDiva, viva Viktoria, viva Dana!

Nieudany powrót na Eurowizję

Po triumfie na Eurowizji 1998 Dana International cieszy się w Europie umiarkowanym powodzeniem. Wydaje dwie płyty, The Album oraz Free, które jednak nie przynoszą wokalistce komercyjnego sukcesu. W Polsce promocji doczekały się utwory Cinque Milla oraz Free z repertuaru Steviego Wondera i Woman in Love z repertuaru Barbry Streisand.

W 2001 Dana International wydaje album Yoter Ve Yoter (More and More). Krążek pokrywa się w Izraelu złotem, ale nie przynosi artystce przebojów. Płyta nagrana rok później, HaHalom HaEfshari (The Possible Dream), w zasadzie nie odnosi sukcesu. Dopiero kolejny album wokalistki, wydany w 2007 HaKol Ze LeTova (It’s All For the Best), cieszy się powodzeniem, a pochodzą z niego dwa hity, Love Boy oraz Seret Hodi (Indian Movie), w którym gościnnie zaśpiewał Idan Yaniv. To do dziś ostatnia płyta artystki.

W 2008 Dana International odnosi eurowizyjny sukces jako kompozytorka. Izrael wysyła bowiem na Eurowizję piosenkę The Fire In Your Eyes, którą napisała Dana International (współautorem tekstu jest Shai Kerem). Na scenie utwór wykonuje Boaz, który zajmuje w finale konkursu dziewiątą lokatę.

Trzy lata później Dana International postanawia wrócić na Eurowizję jako wokalistka. Jak sama przyznaje niekoniecznie po to, żeby znowu wygrać, ale dla zabawy i spotkań z fanami. Zwycięża izraelskie eliminacje i wyrusza do Düsseldorfu. Kreację dla niej ponownie projektuje Jean-Paul Gaultier i tym razem artystka występuje w niej już podczas występu półfinałowego. Niestety jej utwór Ding Dong nie zdobywa uznania, a tym samym awansu do finału, i kończy rywalizację zaledwie na piętnastej pozycji w półfinale.

Na zawsze ikona

Od nieudanego powrotu na Eurowizję Dana International głównie uświetnia swoją osobą  różne wydarzenia. Pojawia się gościnnie podczas eurowizyjnych eliminacji do Eurowizji w różnych krajach, pełni rolę jurorki podczas izraelskiego talent-show Kokhav Nolad (A Star Is Born), występuje w reklamie bądź udziela się jako twarz festiwali LGBT.

Od ostatniej płyty z 2007 nie wydała nowego albumu, ale co jakiś czas ukazują się jej single, z których sporą popularnością cieszyły się Loca i Ruti. Z okazji 20-lecia zwycięstwa na Eurowizji nagrała też nową wersję przeboju Diva, a w 2019 wystąpiła wspólnie z Charlotte Perrelli podczas finału Melodifestivalen. Panie wykonały wówczas wspólnie utwór Diva To Diva.

Danę International mieliśmy też okazję zobaczyć podczas Eurowizji organizowanej w zeszłym roku w Tel Awiwie. Zaśpiewała wówczas przebój Bruno Marsa, Just The Way You Are. Ostatnie muzyczne single i występy Dany International możecie zobaczyć na poniższej playliście:

Źródło: eurovision.tv, eurovisionary.com, youtube.com, facebook.com, fot. eurovision.tv

Poprzedni artykułSzwecja i Finlandia wybiorą swojego faworyta Eurowizji 2020
Następny artykułNowości muzyczne – marzec 2020
Przemysław Jóźwik
Niepoprawny optymista, który nie potrafi żyć bez muzyki. Gust muzyczny mam tak różnorodny jak cała Eurowizja: od Britney Spears i Michaela Jacksona, przez Nirvanę, po Die Antwoord. Wśród polskich artystów najbardziej cenię Nosowską i Peszek. Otwarty na ludzi, przeciwny wszelkim formom przemocy, tolerancyjny i wyrozumiały. Lubię otaczać się znajomymi, ale doceniam też chwile samotności, które potrafię konstruktywnie wypełnić. Moja rodzina to ukochany Bartosz i dwa przeurocze kociaki, Renio i Soksik. Nie dostałem się na dziennikarstwo (nie wiedziałem m,in. jak się wabił pies Waldorffa), więc zostałem fizykiem. W 2017 obroniłem doktorat pisząc o dyslokacjach krawędziowych w kryształach i obecnie przebywam na stażu w Lizbonie. Od 1996 tworzę własną listę przebojów, którą kiedyś zainteresowało się nawet MTV. Eksponencjalny system liczenia punktów stosuję już od kilku lat do tworzenia rocznych rankingów mojej listy. W oparciu o model eksponencjalny także EBU postanowiła liczyć punkty od jury podczas Eurowizji. Brawo EBU :) W OGAE jestem od 2009, do redakcji eurowizja.org dołączyłem nieco później, pewnie z powodu niespełnionych aspiracji dziennikarskich. Należę do zespołów opiekujących się Wielką Brytanią, Irlandią i Portugalią, a ponadto także eurowizyjną historią i statystykami. Moje ulubione eurowizyjne piosenki to Il Volo (Włochy 2015), Freaky Fortune feat. RiskyKidd (Grecja 2014), Jemini (UK 2003), Katrina and The Waves (UK 1997), Karoline Krüger (Norwegia 1988)...